Το αιθέριο έλαιο της λεβάντας χρησιμοποιείται στην αρωματοποιία, τη σαπωνοποιία και στη φαρμακευτική ως τονωτικό και αντικαταρροϊκό. Κύριο συστατικό του είναι η χημική ένωση οξικό λιναλύλιο. Εκτός αυτού, περιέχει αλκοόλες. Η λεβάντα χρησιμοποιείται από τους λαούς της Μεσογείου για περισσότερα από 2.500 χρόνια.
Κατά την αρχαιότητα οι Αιγύπτιοι, οι Φοίνικες και οι αραβικοί λαοί χρησιμοποιούσαν τη λεβάντα στην ταρίχευση, στα καλλυντικά προϊόντα -έλαια για μασάζ και αρωματικές αλοιφές- αλλά και στα γιατρικά της εποχής.
Η λεβάντα καλλιεργείται σε εδάφη πλούσια σε ασβέστιο, καθώς αυτό βελτιώνει την
ποιότητα του αιθερίου ελαίου της και βοηθά την ανάπτυξη του φυτού.Δεν αγαπά,
επίσης, ιδιαίτερα την υγρασία, αλλά ούτε και την ολοσχερή ξηρασία.Στην Ελλάδα
καλλιεργείται στην Αρκαδία, την Κεφαλληνία, τις Σέρρες την Κομοτηνή και τη
Σαμοθράκη και η συλλογή (συγκομιδή) γίνεται κατά το στάδιο πλήρους ανθοφορίας,
οπότε και μπορεί να ληφθεί η μέγιστη ποσότητα (και ποιότητα) αιθερίου ελαίου.
